|
Pomnikami
przyrody są pojedyncze twory przyrody żywej i nieożywionej
lub ich skupiska o szczególnej wartości przyrodniczej,
naukowej, kulturowej, historycznej lub krajobrazowej
oraz odznaczające się indywidualnymi cechami, wyróżniającymi
je wśród innych tworów, okazałych rozmiarów
drzewa, krzewy gatunków rodzimych lub obcych,
źródła, wodospady, wywierzyska, skałki, jary,
głazy narzutowe oraz jaskinie.
Na
terenach niezabudowanych, jeżeli nie stanowi to zagrożenia
dla ludzi lub mienia, drzewa stanowiące pomniki przyrody
podlegają ochronie aż do ich samoistnego, całkowitego
rozpadu.Ustanowienie pomnika przyrody następuje w drodze
rozporządzenia wojewody albo uchwały rady gminy, jeżeli
wojewoda nie ustanowił tych form ochrony przyrody.
W
stosunku do pomników przyrody zabronione jest:
- niszczenie,
uszkadzanie lub przekształcanie obiektu,
- uszkadzanie
lub zanieczyszczanie gleby,
- wysypywanie,
zakopywanie i wylewanie odpadów,
- zaśmiecanie
obiektu i terenu wokół niego,
- wznoszenie
budynków, budowli, obiektów małej architektury
i tymczasowych obiektów budowlanych, mogących
mieć negatywny wpływ na obiekt chroniony, bądź spowodować
degradacje krajobrazu.
Za
obszar na którym obowiązują powyższe zakazy w odniesieniu do drzew przyjmuje
się zasięg korony drzewa (nie mniej niż 15 m od pnia),
w odniesieniu do innych obiektów ich granice.
Twórcą
pojęcia "pomnik przyrody" jest Aleksander
von Humboldt, niemiecki przyrodnik, podróżnik
i geograf. Jako jeden z pierwszych zwracał uwagę na
konieczność ochrony przyrody, a terminu "pomnik
przyrody" użył pod wpływem niezapomnianego wrażenia,
jakie na nim wywarły olbrzymie, sędziwe drzewa oglądane
w Ameryce Południowej podczas podróży w latach
1799-1804.
Wielkość
drzewa jest jednak tylko jednym z powodów objęcia
drzewa ochroną. Jeżeli drzewo wyróżnia się z otoczenia np. ciekawym kształtem, historią, stoi w interesującym,
często odwiedzanym miejscu to również można uznać
je za pomnik przyrody, pomimo mniejszych rozmiarów.
|
GMINY
|